Polski hydraulik (fr. plombier polonais) - wyrażenie, które stało się w 2005 symbolem sprzeciwu niektórych państw Europy Zachodniej wobec napływu taniej siły roboczej z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, nowych członków Unii Europejskiej od 1 maja 2004.
Hasło to pojawiło się najpierw w satyrycznym czasopiśmie Charlie Hebdo, a niedługo potem, wiosną 2005, w deklaracji Philippe'a de Villiers, lidera francuskiej prawicowej partii politycznej Mouvement pour la France. Podczas francuskiej kampanii referendalnej w sprawie przyjęcia Konstytucji Europejskiej pojawił się wówczas wątek projektu nowej dyrektywy unijnej liberalizującej rynek usług w UE. Dyrektywa ta, zwana od nazwiska jej projektodawcy "dyrektywą Bolkesteina", choć niezwiązana bezpośrednio z tekstem Traktatu Konstytucyjnego, przyczyniła się w dużej mierze do jego odrzucenia przez Francuzów. De Villiers zwracał wówczas uwagę na możliwość wystąpienia tzw. "dumpingu socjalnego" pracowników ze Wschodu, którzy mogliby oferować niższe ceny dzięki niższym podatkom oraz słabszej ochronie praw pracowniczych w tych krajach. Fragment tej deklaracji brzmi następująco:
Sprawa ta jest bardzo poważna, ponieważ dyrektywa Bolkesteina pozwala polskiemu hydraulikowi czy estońskiemu architektowi oferować swoje usługi we Francji, zachowując przy tym wynagrodzenie i regulacje socjalne obowiązujące w kraju ich pochodzenia. Na 11 milionów miejsc pracy w sektorze usług [we Francji] aż milion zagrożonych jest przez tę dyrektywę. Mamy tym samym do czynienia z próbą zniszczenia naszego modelu gospodarczego i socjalnego